-Milena, birisi yüzünüzü iki elinin arasına sıkıştıırp, doğruca gözlerinizin içine bakmalı ki bu kişinin gözlerinde kendinizi gördükten sonra bir daha yazdığınız şeyleri aklınızdan bile geçiremeyeceksiniz.
-Bu en kusursuz, en acı verici büyü,buradasınız, en az benim olduğum kadar buradasınız; ben neredeysem benim varlığımdan daha fazlasıyla siz de oradasınız....
- Asıl konu bu değil Milena, bana göre sen bir kadın değilsin, sen küçük bir kızsın, senin içinde masum bir küçük kızdan başka bir şey yok ve senin gibi küçük bir kızın elini kirli, titreyen pençe gibi, berbat, güvenilmez ve soğuk elimle hiç tutamam...
-Postacılarda benim gözlerim olsaydı sadece senin adresini okurlar ve diğerlerine bakmazlardı bile...
-Dünyanın herhangi bir yerinde benim ihtiyacımı karşılayabilecek kadar çok sabır var mıdır Milena?
-'Haklısın onu seviyorum. Ama F. seni de seviyorum.' diye yazmışsın. Bu cümleyi dikkatle okuyor, özellikle 'de' üzerinde duruyorum. Tümü doğru. Eğer doğru olmasaydı sen olmazdın ve sen olmazsan ben nasıl olurdum....
-Bana gelmek istemen gerçeği süprizimin doruk noktası değil. eğer bütün dünyadan vazgeçip bana doğru gelmek istediğin takdirde aşağıya doğru tırmanman gerekecek ki kendinin de ötesine geçmelisin çünkü bu tırmanışta parçalanabilirsin veya yok olabilirsin.
-Dün, her gün bana yazmamanı telkin etmiştim. ..... Ama lütfen beni dinleme ve bana her gün yaz Milena., çok kısa olabilir, iki satırda bir satır da , hatta tek kelime bile olabilir ama onlarsız kalırsam çok acı çekerim.
-Bu dünyada olduğun için teşekkürler. Baştan ona bakıp da senin içinde bulunabileceğini düşünemezdim.
-Sana şöyle söylemek istiyorum. Gelme. Bir gün gerçekten ihtiyacım olduğunda ve senden gelmeni istediğimde, hemen geleceğin umudu kalsın bende, ama şimdi gelmesen daha iyi. çünkü yine gitmek zorunda kalacaksın...
- .....burada olmanın, benim olmanın mutluluğunu sözlerle, gözlerle, ellerle ve zavallı kalbimle nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum. Aslında sevdiğim sadece sen değilsin, senin bana sunmuş olduğun tüm varlığın...
- Ben Milena, ben hangi kararı verirsen ver, ister Viyana'da kal ister buraya gel yada Prag'la Viyana arasında seçim yap, her ne yaparsan yap her zaman doğrusunu yapacağına inanıyorum.
- Burada kimse, korku dışında kimse yok, onunla birbirimize sımsıkı sarılarak gecelerin içine yuvarlanıyoruz.
- Ve ayrıca benimle ilgili hiç şüphen olmasın, son günde de ilk gün gibi bekleyeceğim.
- Yorgunum hiçbir şey düşünemiyorum. Başımı kucağına koyup , elini başımda hissetmek ve sonsuza kadar öyle kalmak istiyorum.
- Milena kurtarıcılar arasında. Bir insanın sadece orada bulunmakla kurtarılacağını kendi hayatında sürekli gören Milena. Zaten varlığıyla beni bir kez kurtardı ve durum şu ki şimdi daha küçük nesnelerle bunu yapmayı deniyor.
-.... Daha sonra mektubu, baştan sona, yavaşça, hızlıca, hırsla , mutlulukla, bazen şaşkınlıkla ve sonunda umutsuzca kalp çarpıntısıyla okudum. İnanası gelmiyor insanın ama işte orada öylece, ama yine de kabul edemiyor, ama önünde mektup tükenmiş bir şekilde kabul etmek zorunda kalıyor...
- ........ kadınlar sürekli 'Moda nerede?' , 'Artık ne zaman modayla ilgili yazacak? Şimdiye kadar 'sadece' Milena'yı gördük diyorlar. Sadece... Halbuki ben bu 'sadece' için yaşıyorum...
- Yanımda yürüyordun Milena.. Bir düşünsene... Yanımdaydın..
-Bazen bir küçük çocuk gibi omzunda ağlamak istiyorum, sonra da sen benim omuzlarımda küçük bir kız gibi ağlamak istiyorsun. Kimi zaman belki on, belki yüz , belki de bin defa, daima seninle olmak istiyorum, sen de aynısını istiyorsun... Yeter.. yeter...
Senin. F.
