"okumak kimilerine yazmayı öğretir, bana ise yazmamayı öğretti""siz erkekler neden böylesiniz? biz de sizin gibiyiz, kelebek değiliz, kitap değiliz..kelebek değiliz..."
Seyfi Teoman'ın 2. filmi olan BBÇ'yi izlemekten kendimi mahrum bırakmadığım için mutluluk duyuyorum. Çeşitli sitelerde bir sürü yorum okudum filme dair: Filme bayılanlar bir tarafta , hiçbişiy anlamayanlar bir tarafa toplanmıştı sanki.. Ve filmi izlemeye karar verdim.. film sonunda suratımda bir gülümseme, içimde son zamanlarda içime sinen derin bir o kadar da yalın bir filmi izlemenin doygunluğu vardı. yani kısacası ben de artık filme bayılanlar tarafında yer alıyorum..
2 çocukluk arkadaşının ortaklaşa sürdürdüğü bir hayat... derin ancak bir o kadar da şeffaf aşk ve dostluk öyküsü... itiraflar, gerginlikler, sevgi, bağ, çaresizlikle sürüp giden sade ve derin cümlelerle şiir gibi başlayıp şiir gibi biten bir film..
